

دنیای نوجوانی
در جستوجوی خویشتن
گفت: «کودکی سن غفلت و بازیگوشی است و جوانی سن شکلگیری شخصیت.»
درباره نوجوانی از او پرسیدم. گفت: «در نوجوانی آدم خودش را پیدا میکند.»
پرسیدم: «چگونه متوجه خودش میشود؟»
گفت: «کِرمِ ابریشم وقتی به سنی میرسد که باید دور خود پیله ببندد، زندگی سابقش را کنار میگذارد. همه چیز را رها میکند و دور خود پیله میبندد تا سرانجام پروانه شود. انسان در پایان دوره کودکی، حالتی دیگر دارد، نه پیله میبندد و نه پوست میاندازد، بلکه پس از مدتی ناگهان به خود میاید و میفهمد قد و قوارهاش تغییر کرده است. حتی چهرهاش هم عوض شده است. همین وضعیت گهگاه او را به انزوا و تنهایی میکشاند و از خودش میپرسد من کیستم و هی جلوی اینه میرود تا خودش را بهتر بشناسد. در این دوره به خودآگاهی و خودخواهی و خودنمایی میرسد.»
پرسیدم: «خودآگاهی و خودخواهی و خودنمایی او را سرگردان نمیکند؟»
گفت: «مسئله همین جاست. بیچاره نوجوان گرفتار دگرگونیهای دوران بلوغ میشود. برخی از این دگرگونیها ریشه در فطرت دارند، برخی دیگر براساس نیازهای اوست.»
خواستم از نیازها بپرسم که دیدم وقت به پایان رسیده و باید تا زمانی دیگر صبر کنم. برای همین تصمیم گرفتم به جای آنکه اصرار کنم به پرسشم پاسخ دهد، درباره خودآگاهی و خودنمایی و خودخواهی فکر کنم که در دوره نوجوانی پدید میاید.
رشد اخلاقی نوجوان
رشد سریع در نوجوانی باعث می شود، نوجوان بتواند درباره مسائل اخلاقی، ارزشی، و دینی فکر یا قضاوت کند. او نسبت به دوره کودکی، درگیری بیشتری با مسائل اخلاقی و ارزشی پیدا می کند. نوجوان، از یک طرف به ظرفیت های تازه ای در فهم ارزش های اخلاقی و دینی دست می یابد و از طرف دیگر، از تجربه کافی برای برخورد با مسائل پیچیده برخوردار نیست(1).
رشد اخلاقی از موضوعات مورد علاقه دانشمندان رشته های گوناگون روان شناسی است. دو مفهوم جالب این موضوع، «استدلال اخلاقی» و « عمل اخلاقی» هستند.
شاید دقت کرده باشید، ما همیشه آنگونه که ادعا یا استدلال می کنیم، رفتار نمی کنیم. مثلاً ممکن است کسی با استدلال های زیادی ثابت کند که دروغگویی کار درستی نیست، اما خودش دروغ هم بگوید! پس استدلال اخلاقی با عمل اخلاقی متفاوت است. ممکن است، رشد این دو با هم هماهنگ باشد، یا نباشد. در بحث رشد اخلاقی، بیشتر به استدلال اخلاقی توجه می شود.
یکی از نظریه های جالب درباره رشد استدلال اخلاقی، نظریه لارنس کلبرگ(2) است. کلبرگ رشد اخلاق را به سه سطح تقسیم می کند. طبق نظریه او، نوجوان به طور معمول، در سطح دوم رشد اخلاقی قرار دارد. در این سطح افراد علاقه مندند تا با اعمال خود دیگران را خشنود سازند و تحسین آن ها را به دست آورند(3). در رشد اخلاقی دوره نوجوانی، نکات زیر درباره نوجوانان قابل توجه است:
1- بیش تر به نیت عمل اهمیت می دهند، نه به نتیجه آن
2- گرایش اطاعت از قوانین در آن ها وجود دارد
3- به انجام وظیفه اهمیت می دهند.


بلوغ و نوجواني
مقدمه:
واژه نوجوان و بلوغ به گروه سني 19-10 سال اطلاق مي گردد و در واقع نوجواني مرحله بلوغ جسماني، رواني، اجتماعي و گذراز مرحله كودكي به بزرگسالي است كه بلوغ جسماني زودتر از بلوغ رواني و اجتماعي رخ مي دهد و همزمان با شروع زندگي باروري، تواناييهاي ذهني و قابليت هاي شناختي و عاطفي آنها شكل مي گيرد.
رشد جسماني: رشد جسماني در مراحل اوليه بلوغ به ميزان بالايي مي رسد و شامل مرحله اي است كه از آن به عنوان جهش بلوغ نام برده مي شود.
بحران دوران بلوغ چیست و چگونه بر آن پیروز شویم ؟
براي نوجوان دوره نوجواني بعنوان مرحله اي از زندگي ، پديده اي نوظهور است .
هميشه نوجواني بعنوان دوره اي مستقل در مراحل زندگي انسان مطرح بوده است . گرچه آغاز نوجواني بطور كامل مشخص نيست ولي عموماً شروع نوجواني با پديده بلوغ همزمان و خاتمه آن شروع دوره جواني است .
دوره اي كه شخصي مسئوليت اعمال خود را مي پذيرد .
همان گونه كه نوروز ، روز نو است و خبر از روزهاي دل انگيز و اتفاقات جديد دارد و شكوفه هاي نوروزي با شكوه و زيبايي ظاهر مي شوند و به تدريج رشد كرده ، تبديل به ميوه شده ، رسيده و كامل مي گردند.
نوجواني و بلوغ نيز بهار زندگي است .بهاري كه آغاز تغيير وتحولات جسمي – روحي در افراد است . هر فرد فقط يك بار بهار بلوغ را تجربه مي كند .
تعريف بلوغ:...
ادامه مطلب....
صفحه قبل 1 صفحه بعد